Jiufen και Shifen: τι να περιμένετε

Δύο μέρη, δύο είδη ημέρας

Το Shifen και το Jiufen είναι κοντά στον χάρτη και διαφορετικά στη φύση τους. Το Shifen είναι ένα χωριό απλωμένο κατά μήκος του σιδηροδρόμου, όπου τα τρένα περνούν μπροστά από τις βιτρίνες και το κύριο αξιοθέατο είναι το άναμμα των φαναριών και ένας μεγάλος καταρράκτης. Το Jiufen είναι μια πόλη στη πλαγιά του λόφου με σκαλοπάτια, τεϊοποτεία και κόκκινα φανάρια, και το μεταλλευτικό της παρελθόν είναι ο λόγος που υπάρχει. Η ξεναγημένη εκδρομή επισκέπτεται πρώτα το Shifen και τελευταίο το Jiufen, ώστε να δείτε τα υπαίθρια αξιοθέατα όσο έχει φως και τα σοκάκια με τα φανάρια καθώς σκοτεινιάζει ο ουρανός. Για την πλευρά της αγοράς, δείτε τον οδηγό εκδρομής-ή-τρένου.

Διαβάστε στη συνέχεια: Ημερήσια εκδρομή στα Jiufen και Shifen από την Taipei

Πώς γίνεται το άναμμα των φαναριών

Η τουριστική ιστοσελίδα της Νέας Ταϊπέι περιγράφει τα φανάρια ως χαρτί ρυζιού. Γράφετε τις ευχές σας πάνω τους με κινέζικο πινέλο, και χαρτονομίσματα τοποθετούνται στο εσωτερικό ως καύσιμο που τα ανυψώνει. Τα καταστήματα κατά μήκος του Shifen Old Street τα πωλούν και δίνουν συμβουλές, και κατά τα λόγια της τουριστικής ιστοσελίδας το τρένο περνά από την πόρτα σας. Σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, όπως αναφέρει η ίδια ιστοσελίδα, το Pingxi είναι το μόνο μέρος στην Ταϊβάν όπου μπορούν να απελευθερωθούν ουράνια φανάρια σε εξωτερικό χώρο. Τα έξοδα των φαναριών δεν περιλαμβάνονται στην τιμή της εκδρομής, οπότε πληρώνετε στον πάγκο.

Από πού προέρχεται η παράδοση

Η πιο γνωστή ιστορία προέλευσης αναφέρει τον Zhuge Kongming, τον πρωθυπουργό των Shu-Han την περίοδο των Τριών Βασιλείων, ο οποίος λέγεται ότι έστελνε χάρτινα φανάρια στον ουρανό με στρατιωτικά μηνύματα. Γι' αυτό ονομάζονται και φανάρια Kongming. Το Pingxi έχει επίσης τη δική του τοπική ιστορία. Σύμφωνα με τον τουριστικό ιστότοπο της Νέας Ταϊπέι, στις αρχές του 19ου αιώνα οι μετανάστες από τη Fujian που αποκαθιστούσαν καλλιεργήσιμη γη στο Pingxi δέχονταν συχνά επιθέσεις από ληστές, και τα φανάρια χρησιμοποιούνταν ως σήμα ότι ήταν ασφαλείς. Το Pingxi αναβίωσε την κουλτούρα των φαναριών τη δεκαετία του 1990, και η πόλη διοργανώνει Φεστιβάλ Ουράνιων Φαναριών από το 1999.

Ασφάλεια δίπλα σε μια ενεργή σιδηροδρομική γραμμή

Η γραμμή Pingxi είναι ενεργός σιδηρόδρομος, που κατασκευάστηκε για τη μεταφορά άνθρακα και μετατράπηκε σε τουριστική γραμμή το 1992 σύμφωνα με τη Διοίκηση Τουρισμού. Στο Shifen ο παλιός δρόμος χτίστηκε ώστε να τη συναντά, έτσι τα τρένα περνούν πολύ κοντά στα καταστήματα και τους πάγκους. Οι σελίδες της Νέας Ταϊπέι συμβουλεύουν τους επισκέπτες να ακολουθούν τις πινακίδες και να μη διασχίζουν τις γραμμές αυθαίρετα, γιατί είναι επικίνδυνο. Το άρθρο της Wikipedia για τον σταθμό Shifen αναφέρει ότι τα φανάρια ανάβουν πάνω στις γραμμές κοντά στον σταθμό, στο διάστημα μεταξύ των τρένων. Αν πρόκειται να περάσει τρένο, βγείτε στο πλάι και περιμένετε. Ο ξεναγός σας θα σας εξηγήσει τον ρυθμό την ημέρα της επίσκεψης.

Καταρράκτης Σιφέν

Ο Καταρράκτης Shifen έχει πλάτος περίπου 40 μέτρα και ύψος 20 μέτρα, και η Wikipedia τον χαρακτηρίζει τον πλατύτερο καταρράκτη της Ταϊβάν. Ο τουριστικός ιστότοπος της Νέας Ταϊπέι τον αποκαλεί «Νιαγάρα της Ταϊβάν», επειδή οι βραχώδεις πλαγιές του αντιστέκονται στη ροή — μια σύγκριση που αφορά το σχήμα και όχι το μέγεθος. Τις ηλιόλουστες μέρες η ομίχλη σχηματίζει συχνά ουράνια τόξα, χαρίζοντας στη λιμνούλα το παρατσούκλι «Λιμνούλα του Ουράνιου Τόξου». Βρίσκεται σε δημοτικό πάρκο με πολλές εξέδρες θέασης. Το πάρκο είναι ανοιχτό καθημερινά εκτός από την παραμονή της Πρωτοχρονιάς του Σεληνιακού Ημερολογίου, και το ωράριό του αλλάζει ανάλογα με την εποχή, κλείνοντας νωρίτερα τον χειμώνα απ' ό,τι το καλοκαίρι.

Το Jiufen και ο πυρετός του χρυσού

Πριν από τον χρυσό, η οικονομία του Jiufen στηριζόταν στην καμφορά, σύμφωνα με τη Διοίκηση Τουρισμού. Η Wikipedia αναφέρει ότι οι εργάτες που κατασκεύαζαν τον σιδηρόδρομο Ταϊπέι–Keelung βρήκαν ψήγματα χρυσού στα τέλη του 19ου αιώνα, και ακολούθησε πυρετός. Η πόλη αναπτύχθηκε σε μια πόλη-φαινόμενο που έφτασε στο απόγειό της υπό ιαπωνική κυριαρχία, με χρυσοθήρες να καταφθάνουν από χιλιάδες οικογένειες. Το όνομα συνήθως μεταφράζεται ως «εννέα μερίδες», αναφορά σε εννέα οικογένειες του πρώιμου οικισμού. Η εξόρυξη παρήκμασε μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και το ορυχείο έκλεισε στις αρχές της δεκαετίας του 1970, οπότε η πόλη ξεχάστηκε σε μεγάλο βαθμό για ένα διάστημα. Το Jiufen έχει σήμερα περίπου 1.600 κατοίκους.

Πώς αναβίωσε το Jiufen

Η αναβίωση του Jiufen ξεκίνησε με μια ταινία. Το φιλμ του Hou Hsiao-hsien «A City of Sadness» του 1989, γυρισμένο επί τόπου στην πόλη, κέρδισε τον Χρυσό Λέοντα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας. Η Wikipedia αναφέρει ότι το Jiufen και το κοντινό Jinguashi έγιναν δημοφιλείς τουριστικοί προορισμοί τη δεκαετία του 1990 σε μεγάλο βαθμό χάρη στον τρόπο που τους παρουσίασε η ταινία. Ακολούθησαν τεϊοποτεία, καφέ και καταστήματα σουβενίρ. Ένα αφιέρωμα της Ταϊβάν αποδίδει σε ένα τεϊοποτείο, σε ένα αιωνόβιο πρώην κτίριο της μεταλλευτικής εταιρείας στην οδό Jishan, την αφύπνιση της δεύτερης χρυσής εποχής της πόλης. Αν σας ενδιαφέρει η ιστορία της εξόρυξης, ένα Μουσείο Χρυσού λειτουργεί στο κοντινό Jinguashi.

Το Τζιουφέν μετά τη δύση

Το Τζιουφέν αναπτύχθηκε οργανικά στις πλαγιές, γι' αυτό τα σοκάκια του ελίσσονται αντί να ακολουθούν ένα πλέγμα. Ο Παλιός Δρόμος του Τζιουφέν είναι ο κεντρικός εμπορικός δρόμος και διατρέχει το μεγαλύτερο μέρος του χωριού, με σκαλωτούς δρόμους που πλαισιώνονται από κόκκινα φανάρια και πλήθη επισκεπτών. Η Διοίκηση Τουρισμού συγκαταλέγει τα τσαγερά και τη θέα στη θάλασσα έξω από το Κίλουνγκ μεταξύ των λόγων για να έρθετε. Ένα αφιέρωμα της Ταϊβάν σημειώνει ότι πολλά καταστήματα πλέον κλείνουν νωρίς, οπότε μην υπολογίζετε σε βραδινά ψώνια. Ένα τραπέζι δίπλα στο παράθυρο σε ένα τσαγερά δεν είναι ποτέ εγγυημένο.

Το ερώτημα του «Ταξίδι στη Χώρα των Πνευμάτων»

Πολλοί επισκέπτες ρωτούν αν το Τζιουφέν είναι η πόλη από το «Ταξίδι στη Χώρα των Πνευμάτων». Η Wikipedia αναφέρει ότι η πόλη κέρδισε δημοτικότητα από το 2001 για την ομοιότητά της με το κέντρο της πόλης στην ταινία, κάτι που προσέλκυσε Ιάπωνες τουρίστες, και ότι ο Χαγιάο Μιγιαζάκι έχει διαψεύσει πως το Τζιουφέν ήταν το μοντέλο. Το άρθρο της ίδιας εγκυκλοπαίδειας για την ταινία αναφέρει άλλες πηγές έμπνευσης για το λουτρό και τα κτίριά της, όπως το Ντόγκο Ονσέν, το Υπαίθριο Αρχιτεκτονικό Μουσείο Έντο-Τόκιο και το Νοτόγια Ριοκάν. Αντιμετωπίστε λοιπόν τη σύνδεση ως μια δημοφιλή συσχέτιση, όχι ως γεγονός. Τα φανάρια και τα σκαλωτά σοκάκια αξίζουν να τα δείτε για τον εαυτό τους.

Τι να φέρετε και τι να φορέσετε

Η σελίδα κρατήσεων αναφέρει άνετα παπούτσια, αδιάβροχα και μετρητά, και σημειώνει ότι η εκδρομή περιλαμβάνει πολύ περπάτημα. Τα σοκάκια του Τζιουφέν έχουν σκαλοπάτια και η πόλη βρίσκεται σε πλαγιά, οπότε τα παπούτσια με πρόσφυση μετρούν περισσότερο από το στυλ. Ο τουριστικός ιστότοπος της Νέας Ταϊπέι σημειώνει ότι το Πίνγκσι έχει πολλές βροχερές μέρες, και ένα αφιέρωμα της Ταϊβάν λέει ότι το τοπίο στο Τζιουφέν αλλάζει με τις εποχές και ακόμη και μέσα στην ίδια μέρα, με ομίχλη το καλοκαίρι και πρωινά με θάλασσα από σύννεφα την άνοιξη. Πάρτε ένα επιπλέον ρούχο και τρόπο να κρατήσετε το τηλέφωνό σας στεγνό. Το φαγητό και τα ποτά δεν περιλαμβάνονται στην εκδρομή, οπότε κρατήστε μετρητά για τους πάγκους.

Για ποιους δεν είναι κατάλληλο

Αν θέλετε το Τζιουφέν αποκλειστικά δικό σας, αυτή δεν είναι η μέρα: η πόλη είναι γεμάτη επισκέπτες και οι πάγκοι με φανάρια στο Σιφέν μοιράζονται έναν στενό δρόμο με σιδηροδρομική γραμμή. Αν ελπίζετε να περπατήσετε σε ένα σκηνικό του «Ταξίδι στη Χώρα των Πνευμάτων», δεν θα βρείτε κανένα, καθώς η σύνδεση είναι μόνο μια δημοφιλής συσχέτιση. Το Φεστιβάλ Ουράνιων Φαναριών του Πίνγκσι είναι ξεχωριστή εκδήλωση, με δικές του ημερομηνίες γύρω από την ημέρα του Φεστιβάλ Φαναριών, και μια συνηθισμένη απελευθέρωση φαναριού σε πάγκο του Σιφέν δεν είναι αυτό το φεστιβάλ. Και η σελίδα κρατήσεων δεν συνιστά την εκδρομή για άτομα με κινητικές δυσκολίες, καρδιολογικά προβλήματα ή υψηλή πίεση.